sábado, 27 de agosto de 2016

Un ano despois do acordo Lacteo, a Patronal sigue ganando a costa do sufrimento dos gandeiros.

A poboación galega posiblemente recordara as grandes protetas de fai un ano aproximadamente que pedían un precio da leite en orixen que permitirá vivir dignamente as familias gandeiras. O goberno ante estas manifestacións decidiu presentar un acordo lácteo o que se sumou a industria e sindicatos como ASAJA, pero tivo a oposición doutros sindicatos como Unións Agrarias e COAG (asociación a que pertence o sindicato Labrego Galego) xa que según estes sindicatos non se fixaban criterios obxetivos para determinar o que o goberno define como prezo sostible e carecia de garantías xurídicas para cambiar os malos hábitos da industria.

O tempo coma sempre acaba destapando a verdade e un ano despois podemos decir que ese acordo, que o goberno, a patronal e algún sindicato vendeu como histórico, foi un engano para desmovilizar os gandeiros. A día de hoxe  os grandes monopolios  siguen exprimindo os gandeiros con prezos que non cubren os costes de producción mentras eles se enriquecen.
O exemplo  máis claro de que o acordo non cambiou nada, o temos no monopolio de orixen francés Lactalis. Este monopolio tivo uns beneficios  bastante maiores que os de anos anteriores, a costa de  pagarlle menos os productores cuns contratos abusivos. O Sindicato Labrego Galego denuncia que en Galicia, onde o coste medio da leite en orixe é inferior a 27 céntimos, o que pagaría Lactalis os productores seria inferior a 26 céntimos. Ademáis nestes contratos aparece recollido que Lactalis pode retrasarse ata dous meses no pago os productores. Estas condicións abusivas poden ser incluso peores xa que Lactalis obligou os productores de leite  a firmar unha  claúsula de confidencialidade para que non sairan a luz estas condicións.

Esta situación non e só exclusiva de Galicia ou España xa que os gandeiros franceses viven situación similares e decidiron empezar a bloquear a esta empresa como xa fixeron o ano pasado gandeiros galegos. Esto móstranos que o problema non se reduce a unha mala xestión do gobernó de turno senón que o problema é un sistema económico pensado para que gañen os monopolios e perda a clase obreira. Por tanto reafirmámonos en que a única saída para a crise do sector gandeiro é a ruptura coa UE e o capitalismo.

Os abusos de Lactalis non se limitan os gandeiros, senón que os seus traballadores sufren tamén os abusos dunha compañía que busca superar os seus competidores a través da sangue e o suor da clase traballadora. Por exemplo en Valladolid Lactalis mantén un conflicto cos seus traballadores polo peche  da planta de Valladolid. O plan de Lactalis é pechar a fábrica e recolocar os 85 empleados noutros centros  de traballo que poden chegar a quedar bastante lonxe de Valladolid. Ante esta situación os traballadores esixen a Lactalis que venda a planta, pero Lactalis oponse xa que suporia dar a un competidor unha das súas plantas máis productivas. Esta situación móstranos como para Lactalis os gandeiros e os obreiros industriais so son unha mercancía que usar para a través do seu traballo conseguir golosos beneficios dos cales os traballadores nunca se van beneficiar, por este motivo nos decimos que cando os gandeiros están en loita, a clase obreira está en pé de guerra.

Por último queremos acabar este artigo manifestando a nosa solidaridade con todo o sector agrogandeiro e animando a toda a clase obreira a particpar nos diferentes actos ou protestas que haxa contra os abusos das multinacionais.


Ningún comentario:

Publicar un comentario